Aktualności

FLAPSY W GÓRĘ – w PGG wartość jednostkowa o lipca 2017 r. wzrasta do 18,90 zł

W dniu 19 czerwca 2017 r.  Zarząd Polskiej Grupy Górniczej podpisał „Porozumienie…” ze stroną społeczną działającą w PGG w sprawie zmiany wartości jednostkowych posiłków profilaktycznych.

Od 1 lipca wartość jednostkowa posiłku dla pracowników w PGG będzie wynosiła odpowiednio 18,90 zł i 16,70 zł.

Wartości posiłków profilaktycznych w PGG ma nie spowodować przekroczenie budżetu wydatków założonych w PTE na 2017 r.

Oto treść „Porozumienia…”

 

GORĄCY KARTOFEL STYGNIE – górnicze związkowanie w związkach zaliczalne do pracy pod ziemią

 

 

WRACA DRUK SEJMOWY 3383 DOTYCZĄCY ZMIANY USTAWY POMOSTOWEJ I USTAWY O PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI PRACY

Z upoważnienia Pana Przewodniczącego Zespołu Rady Dialogu Społecznego ds. ubezpieczeń społecznych pana Jana Klimka otrzymaliśmy pismo od Pana Ministra Marcina Zielenieckiego dotyczące omówienia zagadnienia związanego z propozycją rozszerzenia kompetencji przysługujących Państwowej Inspekcji Pracy w zakresie oceny procesu kwalifikowania przez płatnika składek (pracodawcę) wykonywanych u niego prac jako prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach pomostowych.

Pismo-pomosty-pip-2016

Przedstawiamy informację o projekcie ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz ustawy o emeryturach pomostowych 

 

  1. Przyczyny podjęcia inicjatywy legislacyjnej

 Wskutek wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. przepisu art. 48 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, poz. 1656, z późn. zm.), rozszerzony został zakres zadań Państwowej Inspekcji Pracy przewidziany w art. 10 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2012 r. poz. 404, z późn. zm.). Katalog zadań Państwowej Inspekcji Pracy powiększony został o kontrolę ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych (dodanie pkt 9a w ust. 1 w art. 10 ustawy o PIP). Z tym nowym zadaniem korespondowało uprawnienie do nakazania pracodawcy umieszczenia pracownika w tej ewidencji (art. 11a ustawy o PIP) i wydawanie decyzji przez inspektora pracy ( art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIP).

Na początku obowiązywania ww. regulacji organy Państwowej Inspekcji Pracy dokonywały merytorycznej oceny charakteru pracy wykonywanej przez pracownika na określonym stanowisku pracy, aby móc ją zakwalifikować jako tę, która wypełnia (bądź nie) kryteria wymienione w art. 3 ust. 1-3 ustawy o emeryturach pomostowych. Ocena taka była dokonywana bez względu na to, czy stanowisko, na którym pracownik (wnoszący skargę
w trybie art. 41 ust. 6 ustawy o emeryturach pomostowych) wykonywał swoją pracę, znajdowało się w prowadzonym przez płatnika składek wykazie stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze (art. 41 ust. 4 pkt 1 ustawy o emeryturach pomostowych). Jeśli przeprowadzona kontrola wypadła pozytywnie dla pracownika, to organy Państwowej Inspekcji Pracy wydawały decyzję o nakazaniu pracodawcy umieszczenia takiego pracownika w ewidencji, a jeśli była ona negatywna, podejmowano decyzję o odmowie wpisu do ewidencji (taka praktyka organów Państwowej Inspekcji Pracy była początkowo akceptowana w orzecznictwie sądów administracyjnych).

W 2011 r. orzecznictwo w tej kwestii zaczęło ulegać zmianie, co znalazło swój wyraz w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1969/10 sąd ten uznał, iż „organy inspekcji pracy nie mają prawnych podstaw do dokonywania wiążących ustaleń czy badań w zakresie wykazywania czy określone  stanowisko pracy spełnia wymogi przewidziane przez ustawę o emeryturach pomostowych by być umieszczone przez pracodawcę w rejestrze stanowisk prowadzonym w oparciu o przepis art. 41 ust. 4 pkt 1 ustawy”.

Stanowisko takie zostało poparte w kolejnych orzeczeniach NSA – w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OPS 4/12, w wyroku z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 511/12[1]), oraz z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I  OSK 908/12 (publikowane w CBOIS). W tym ostatnim orzeczeniu podkreślono nawet wprost, że: „(…) Rolą organu Państwowej Inspekcji Pracy (…) jest jedynie nakazanie pracodawcy umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w oparciu o stan faktyczny, w którym zakwalifikowanie pracy danego pracownika do tego rodzaju prac nie jest sporne, ewentualnie, gdy spór został już rozstrzygnięty, a dane pracownika nie figurują w ewidencji. Istnienie sporu w tym względzie uniemożliwia natomiast władczą ingerencję organu Państwowej Inspekcji Pracy (…)”.

Ww. przedstawiona linia orzecznicza odbiega od pierwotnej intencji ustawodawcy, która (poprzez nadanie nowych uprawnień kontrolnych Państwowej Inspekcji Pracy) –  nie miała na celu sprowadzenia roli tego organu jedynie do mechanicznego porównywania wykazu stanowisk pracy z ewidencją pracowników i podejmowania decyzji nakazującej umieszczenie pracownika w ewidencji, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych, jedynie wtedy, gdy stanowisko, na którym pracownik wykonuje swoją pracę, zostało już umieszczone w wykazie prowadzonym przez pracodawcę w oparciu o przepis art. 41 ust. 4 pkt 1 ustawy o emeryturach pomostowych (a do tego zdaje się sprowadzać rolę Państwowej Inspekcji Pracy w tym zakresie orzecznictwo sądów administracyjnych). Intencją ustawodawcy było natomiast nadanie Państwowej Inspekcji Pracy uprawnień nadzorczych, o pełnym merytorycznym charakterze, w zakresie kontroli pracodawców, u których są wykonywane prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach pomostowych. To bowiem Państwowa Inspekcja Pracy jest najbardziej kompetentnym organem wyposażonym w odpowiednie zaplecze merytoryczne i techniczne w zakresie oceny warunków pracy i ich wpływu na pracownika.

Mając na uwadze powyższe oraz wystąpienia kierowane wówczas jeszcze do resortu pracy i polityki społecznej zarówno przez Rzecznika Praw Obywatelskich, jak i Głównego Inspektora Pracy, w których postulowano (w związku ze zmienioną i ustaloną tendencją orzeczniczą sądów administracyjnych, dotyczącą kontroli ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze) przeprowadzenie nowelizacji, która rozszerzyłaby kompetencje władcze Państwowej Inspekcji Pracy, zadecydowano się na przygotowanie projektu ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz ustawy o emeryturach pomostowych.

 

  1. Omówienie projektu

W projektowanej ustawie zaproponowane zostało dokonanie takich zmian w ustawie o PIP, które pozwolą temu organowi na merytoryczną ocenę procesu kwalifikowania przez pracodawcę wykonywanych u niego prac jako prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, według kryteriów wskazanych w art. 3 ust. 1-3 ustawy o emeryturach pomostowych. Projektowane rozwiązania mają na celu rozszerzenie zadań Państwowej Inspekcji Pracy o kontrolę prowadzonego przez pracodawcę wykazu stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze na podstawie przepisu art. 41 ust. 4 pkt 1 ustawy o emeryturach pomostowych. Wymagało to dokonania zmian w przepisach art. 10 ust. 1 pkt 9a i art. 11a ustawy o PIP (art. 1 projektu).

Wejście w życie zaproponowanych zmian spowodowałoby, że skarga pracownika wnoszona w trybie art. 41 ust. 6 ustawy o emeryturach pomostowych, mająca uzasadnione merytorycznie podstawy, odniosłaby swój zamierzony skutek (poprzez umieszczenie pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze) zarówno wtedy, gdy stanowisko, na którym wykonuje on swoją pracę, znajduje się już w wykazie, o którym mowa w art. 41 ust. 4 pkt 1 ustawy o emeryturach pomostowych, jak i wówczas, gdy pracodawca nie umieścił tego stanowiska w wykazie. W drugim przypadku – wskutek zaproponowanych zmian – organ Państwowej Inspekcji Pracy nakazywałby pracodawcy, oprócz uzupełnienia ewidencji, również rozszerzenie wykazu o stanowisko, na którym skarżący pracownik wykonuje określony rodzaj pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.

W związku z uwagą zgłoszoną w trakcie uzgodnień międzyresortowych przewidziano również, że skarga do Państwowej Inspekcji Pracy będzie przysługiwała pracownikowi nie tylko w sytuacji, w której nie został on umieszczony  w ewidencji, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych, ale również w sytuacji, w której – pomimo  umieszczenia w tej ewidencji – stanowisko pracy, na którym wykonuje on prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze nie znalazło się w prowadzonym przez pracodawcę wykazie określonym w art. 41 ust. 4 pkt 1 ustawy o emeryturach pomostowych (art. 2 pkt 1 projektu).

Powyższa zmiana wymusiła również konieczność zmiany ust. 5 art. 41 ustawy
o emeryturach pomostowych, dzięki której pracownik otrzymywałby również informację o dokonaniu wpisów do wykazu stanowisk pracy, o którym mowa w pkt 2 ust. 4 art. 41 ustawy
o emeryturach pomostowych (art. 2 pkt 1 projektu). Dotychczas pracownik otrzymywał tylko informację o dokonaniu wpisu do ewidencji, o której mowa w pkt 1 ww. przepisu ustawy
o emeryturach pomostowych.

Nowelizacja ta przyczyniłaby się także do wzmocnienia ochrony ubezpieczonych, występujących o ustalenie prawa do emerytury pomostowej. Ustalenie tego prawa zależy bowiem przede wszystkim od posiadania przez ubezpieczonego wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. W przypadku okresów przypadających po dniu 31 grudnia 2008 r. podlegają one uwzględnieniu przez organ rentowy na podstawie odpowiednich zapisów na koncie ubezpieczonego dokonanych w wyniku przekazania przez płatników składek danych o pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze (ZUS ZSWA), wynikających z zapisów ewidencji, o której jest mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych. W projekcie ustawy (z uwagi na wyżej wspomnianą ochronę interesów ubezpieczonych) przyjęto regulację przewidującą, aby kontrola prawidłowości wykazu i ewidencji, o których mowa w art. 41 ust. 4 ustawy o emeryturach pomostowych, mogła się odbywać również z urzędu (art. 2 pkt 2 projektu). Z tego samego względu zdecydowano również o redakcji art. 3 projektu, z którego wynika, że korzystniejsze (wprowadzone w niniejszym projekcie) dla pracownika zasady dotyczące kontroli ewidencji i wykazu, o których mowa w art. 41 ust. 4 ustawy o emeryturach pomostowych, byłyby stosowane do postępowań, w których nie zostały wydane ostateczne decyzje przed dniem wejścia w życie projektowanej nowelizacji.

  1. Procedowanie projektu

  • Rada Ministrów w dniu 8 maja 2015 r. przekazała projekt do Sejmu, gdzie nadano mu druk sejmowy nr 3383.
  • W dniu 12 maja 2015 r. projekt skierowano do Komisji Polityki Społecznej i Rodziny.
  • W dniu 10 czerwca 2015 r. odbyło się pierwsze czytanie projektu, w trakcie którego skierowano projekt do Stałej Podkomisji do Spraw Rynku Pracy.
  • Projekt był przedmiotem dyskusji na posiedzeniu Stałej Podkomisji do Spraw Rynku Pracy w dniu 24 czerwca 2015 r.
  • Z uwagi na zakończenie prac Sejmu VII kadencji projekt uległ zasadzie dyskontynuacji.

 

  1. Kwestia ponownego (ewentualnego)  skierowania projektu do Sejmu.

Do projektu pozytywne pisemne odnieśli się: Główny Inspektor Pracy, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Prokurator Generalny oraz Biuro Analiz Sejmowych (w opinii merytorycznej do projektu).

Istotne zastrzeżenia do projektu zgłoszone natomiast zostały przez Sąd Najwyższy oraz Biuro Analiz Sejmowych w (w opinii prawnej do projektu). W opinii Biura Analiz Sejmowych z dnia 29 maja 2015 r. wskazano, że „nowe uprawnienia PIP nie zapobiegną krytykowanej w doktrynie dwutorowości w rozstrzyganiu sporów z zakresu ubezpieczeń społecznych, na którą zwraca się uwagę w orzecznictwie sądowo-administracyjnym odnoszącym się do obecnej regulacji emerytur pomostowych”.

Z kolei Sąd Najwyższy w swej opinii z dnia 8 czerwca 2015 r.,  zarzucił, że nowela rządowa, przyznając organom PIP rozstrzyganie wątpliwości dotyczących kwalifikacji danego stanowiska pracy jako stanowiska, na którym jest wykonywana prac w szczególnych warunkach, narusza postanowienia Konstytucji dotyczące sądowego wymiaru sprawiedliwości. W przekonaniu SN bowiem takie wątpliwości (spory) nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu administracyjnym i sądowo administracyjnym, lecz jedynie przed organem rentowym i przed sądami powszechnymi w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sąd Najwyższy podkreślił w swej opinii, że przyjęcie projektowanej ustawy byłoby możliwe, jedynie przy założeniu, że „kompetencje państwowego inspektora pracy do orzekania w drodze decyzji o umieszczeniu danego stanowiska  w wykazie lub umieszczenia danego pracownika w ewidencji ograniczyłaby się do sytuacji niewątpliwych (bezspornych), w których pracodawca w sposób oczywisty nie wykonuje obowiązku nałożonego przez art. 41 ust. 4 ustawy o emeryturach pomostowych.”

W trakcie prac Stałej Podkomisji do Spraw Rynku Pracy na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2015 r. wyżej przedstawione zastrzeżenia poparł Główny Inspektor Pracy.

[1]) Por. również inne wyroki NSA z grudnia 2012 r.: z dnia z 14 grudnia 2012 r., I OSK 521/12, z dnia 21 grudnia 2012 r., I OSK 561/12 oraz z dnia 28 grudnia 2012 r., I OSK 575/12.

 

Przebieg-legislacji-druk-3383

KOMPANIA NICZYM „TOJTOJ”

Na temat i o negocjacjach w Kompanii Węglowej S.A. dużo się pisze i mówi. Rzadko kiedy jednak pisze się o tym, że kilku kolesi z kilkoma koleżankami poprzedniej władzy zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem samych swoich kolesi z górnictwa zrobiło „tojtoja”. Na domiar złego  postanowiło dla zadowolenia i uciesze UE, tego tojtoja wywrócić. Szkopuł w tym, że to My, pracownicy górnictwa, w tym tojtoju byliśmy i wciąż jesteśmy w środku.  

Dług-KW-2016

Przy ostatnim wyborczym przewrocie od 25 października 2015 r. nastąpiła zmiana kierunku i siły huśtania oraz przyłożenia z PO i PSL na PiS. Huśtanie jednak nie ustaje, ale dla jego złagodzenia wrzucono do tojtoja z Kompanii Węglowej S.A. dwie rolki papieru toaletowego. Obie z wersjami szukania zahamowania huśtania wymagające pewnych wyrzeczeń.

Jakich? Ano takich. Aby zgodnie z art. 91 Kodeksu Pracy zostały zawieszone następujące  przepisy prawa pracy obowiązujących w Kompanii Węglowej tj.:

a)      § 8 i Załącznika nr 5 do Porozumienia z dnia 20 grudnia 2004 r., co jest równoznaczne z zawieszeniem i odroczeniem daty wypłaty II raty dodatkowej nagrody rocznej „14-tej pensji” za 2015 r. ustalonej w uchwale nr 106/2016 z dnia 15 lutego 2016 r. Zarządu Kompanii Węglowej S.A. na dzień 28 lutego 2017 r.

b)      § 8 i Załącznik nr 5 do Porozumienia z dnia 20 grudnia 2004 r., co jest równoznaczne z ograniczeniem przez pracowników prawa do dodatkowej nagrody rocznej „14-tej pensji” w latach 2016 – 2018 w wysokości 50 % uprawnienia obliczonego według zasad i trybu określonego w wyżej wymienionym Załączniku nr 5. Dla uniknięcia wątpliwości Strony oświadczają, że w odniesieniu do pracowników administracji, których prawo do dodatkowej nagrody rocznej „14-tej pensji” zostało zawieszone na podstawie porozumienia z dnia 6 lutego 2014 r. na lata 2014-2016, niniejsze Porozumienie stanowi kolejne porozumienie zawarte w trybie art. 9kp i przewiduję utratę w całości niniejszego świadczenia w odniesieniu do lat 2017-2018;

c)      § 9 i Załącznik nr 15 do Porozumienia z dnia 20 grudnia 2004 r., co jest równoznaczne z ograniczeniem przez pracowników prawa do deputatu węglowego za lata 2016-2018 w wysokości 50 % uprawnienia obliczonego według zasad i trybu określonego w wyżej wymienionym Załączniku nr 15.

d)      § 811 i Załącznika nr 11 do Porozumienia z dnia 20 grudnia 2004 r.,  co jest równoznaczne z zawieszeniem w całości w latach 2016-2018 jednorazowej odprawy pieniężnej w razie rozwiązania stosunku pracy w związku z nabyciem prawa do emerytury, świadczenia przedemerytalnego lub renty z tytułu niezdolności do pracy (stałej, okresowej i szkoleniowej).

Przy takich wrzuconych rolkach, związki zawodowe działające w tojtoju powiedziały:

 – Zaiste, te rolki nadają się tylko do „dupy”. Takie oświadczenie było na tyle dosadne, że z nowymi rolkami papieru przyjechali jego wytwórcy z Warszawy. Tym razem nie przyjechali do Katowic z całym zadrukowanym papierem, ale z pewnymi częściami do wspólnego zapisania. I w toku, trwających w dniu 16 kwietnia br. (sobota) blisko 12-stu godzinnego negocjowania i pisania z przerwami, ostatecznie wpisano tekst, który  huśtanie tojtoja w KW ma powstrzymać.

Oto jego treść:

a)      § 8 i Załącznik nr 5 do Porozumienia z dnia 20 grudnia 2004 r., co jest równoznaczne z utratą przez pracowników prawa w całości prawa do dodatkowej nagrody rocznej „14-tej pensji” w latach 2016 – 2017. Dla uniknięcia wątpliwości Strony oświadczają, że w odniesieniu do pracowników administracji, których prawo do dodatkowej nagrody rocznej „14-tej pensji” zostało zawieszone na podstawie porozumienia z dnia 6 lutego 2014 r. na lata 2014-2016, niniejsze Porozumienie stanowi kolejne porozumienie zawarte w trybie art. 9kp i przewiduję utratę w całości niniejszego świadczenia w odniesieniu do roku 2017;

b)      W przypadku pozytywnej opinii Zespołu wymienionego w § 1 ust. 3 wynikającej z oceny realizacji Porozumienia i wyprzedzającej realizacje założeń Biznesplanu, Strony Porozumienia podejmą decyzje o przywróceniu dodatkowej nagrody rocznej „14 pensji” lub jej części za 2017 r.

Jak łatwo zauważyć wynegocjowane „Porozumienie…” z 16 kwietnia jest mniej uciążliwe dla załóg górniczych od wcześniejszych proponowanych przez zarząd KW. Skutki jakie byłby w przypadku jego nie podpisania przez stronę związkową byłyby znacznie dotkliwsze i bardziej nieprzewidywalne niż w przypadku podpisania porozumienia. Oto ich porównanie:

skutki-zawarcia-i-braku-porozumienia-2016

 SŁ

 

WALKA O POROZUMIENIE DLA CO NAJMNIEJ 100 TYS. PRACOWNIKÓW – 34 TYS. KOMPANII I KOLEJNYCH KOOPERUJĄCYCH Z KOMPANIĄ  

Po blisko  2,5 godzinnych negocjacji, które odbyły  się 14 kwietnia br. w Kompanii Węglowej S.A. ustalono, że obydwie strony dają sobie czas do 15 kwietnia br. Związki zawodowe wskazują, że najpierw należy wprowadzić zmiany systemowe i szukać oszczędności, tam gdzie wyciekają pieniądze i zawyżane są koszty oraz nietrafione inwestycje, a nie w kieszeniach pracowników.


W spotkaniu uczestniczył Krzysztof Tchórzewski, od którego związki chciały się m.in. dowiedzieć, jakie Ministerstwo Energii ma plany wobec Kompanii Węglowej, gdyby porozumienia między stroną społeczną a zarządem nie udało się wypracować do maja br.  

Związkowcy wskazywali w środę 13 kwietnia, że zapewne 18 kwietnia w kopalniach Kompanii zorganizowane zostaną masówki informacyjne, mające na celu zapoznanie pracowników spółki z dotychczasowym przebiegiem rozmów. 

Związki mówią także o możliwości przeprowadzenia referendum, w którym górnicy zdecydują o przyjęciu lub odrzuceniu propozycji zarządu spółki odnośnie wynagrodzeń. 

W środę zarząd przedstawił związkowcom nową propozycję porozumienia, dotyczącą – co wiadomo nieoficjalnie – zawieszenia niektórych należnych górnikom świadczeń oraz zróżnicowania ich wysokości w zależności od sytuacji danej kopalni.

W projekcie jest mowa o deputatach węglowych, nagrodzie rocznej (tzw. czternastej pensji) oraz Barbórce. Nie zmieniłyby się płace zasadnicze górników.

Zgodnie z propozycją zarządu, w 2016 r. deputat węglowy byłby jeszcze wypłacony w pełnej wysokości, a w latach 2017-2018 – zawieszony. Natomiast wysokość wypłat „14-stki” i „Barbórki” byłaby uzależniona od wyników kopalń, mierzonych w tzw. cenach wewnętrznych, w relacji do gigadżula, czyli wartości energetycznej węgla.

„Czternastka” za 2016 r. – jak wynika z propozycji zarządu – byłaby zawieszona w całości, natomiast w latach 2017-2018 załogi kopalń z dodatnim wynikiem na sprzedaży węgla w cenach wewnętrznych otrzymałyby 60 proc. świadczenia, załogi kopalń z niewielką stratą (do 1 zł na gigadżula w cenach wewnętrznych) 40 proc., a dla pracowników kopalń ze stratą przekraczającą złotówkę na gigadżula świadczenie byłoby zawieszone w całości.

Podobny mechanizm miałby być zastosowany przy wypłacie „Barbórki” w latach 2016-2018, z tym że część świadczenia dla wszystkich górników byłaby wypłacana także w przypadku większych strat na sprzedaży węgla. 100 proc. „barbórki” mieliby dostać wszyscy pracownicy kopalń, których strata na sprzedaży węgla w cenach wewnętrznych nie przekracza 2 zł na gigadżula, natomiast górnicy z kopalń z większą stratą otrzymaliby połowę „Barbórki”.

Oto warunki „Porozumienia…”:

Warunki_Porozumienia_KW_2016

 

 SŁ

 

PROSIMY O ODPOWIEDŹ NA PYTANIE

Informujemy, że otrzymaliśmy pismo od przewodniczącego RDS, którego treść zamieszczamy poniżej.  

pismo-Duda-Emerytury_2016

Zgodnie z nim  prosimy wszystkich odwiedzających naszą stronę internetową o odpowiedź na nasz adres mailowy:

zarzad@przerobka.pl

– czy jesteś za wypracowanym kompromisem, czy też nie na zasadzie napisania krótkiego – tak! lub – nie!

Dla przypomnienia wypracowanego kompromisu poniżej przedstawiamy jego treść:

  1. Strony zgadzają się na zatrzymanie zmian w wieku emerytalnym, czyli zaaprobowanie, iż dla kobiet byłoby to 61 lat dla mężczyzn 66 lat życia.

  1. Strony zgadzają się na nabycie prawa do emerytury w przypadku kobiet po osiągnięciu 35 lat okresów składkowych w przypadku mężczyzn po osiągnięciu 40 lat okresów składkowych, o ile zewidencjonowany kapitał zebrany przez ubezpieczonego pozwala na wyliczenie emerytury w wysokości 130 % najniższej emerytury.

  1. Strony w ramach najbliższych przeglądów emerytalnych podejmą się wypracowania warunków, które powinny być spełnione dla zrównania wieku emerytalnego.

PO JEDNYM DNIU PRACODAWCY RP WYCOFUJĄ SIĘ RAKIEM ZE WSPÓLNYCH USTALEŃ

Nawet nie minął dzień, a Pracodawcy RP wycofują się rakiem ze wspólnych ustaleń zawartych w dniu 4 kwietnia br. w ramach autonomicznego dialogu społecznego strony pracowników i pracodawców prowadzonego w zespole problemowym RDS ds. ubezpieczeń społecznych w zakresie nowego podejścia do przechodzenia na emerytury.

Rak_M

Swym pismem pokazali jak morduje się ciężko wypracowany kompromis, a także w jaki skrajny i nieodpowiedzialny sposób niweczy się dorobek negocjacyjny oraz kompetencje swego przedstawiciela i zarazem eksperta w zespole.   

Stopień bezczelności i arogancji Pracodawców RP jest nie do zaakceptowania i zasługuje na zdecydowane i stanowcze potępienie z naszej strony. Pracodawcy RP żyli i wciąż żyją z Nas – pracowników, a teraz chcą, jeszcze abyśmy pracowali aż do śmierci.  

Bo jak inaczej można odczytać  pismo, które poniżej publikujemy wraz ze załączonym do niego „Stanowiskiem…”, które w imieniu organizacji Pracodawców RP przesłał Prezydent Pracodawców RP – dr A. Malinowski. 

Pismo_rak_ZP_RP_05_04_2016Pismo_rak_ZP_RP_05_04_2016_01Pismo_rak_ZP_RP_05_04_2016_02

TRUDNE, ALE WCIĄŻ TRWAJĄCE ROZMOWY EMERYTALNE

1 kwietnia 2016 r. kontynuowano rozmowy w zespole problemowym ds. ubezpieczeń społecznych Rady Dialogu Społecznego nt. prezydenckiego projektu ustawy emerytalnej, przywracającej wiek emerytalny 60/65.

opzz-1-04-2016_gallery

Obradom przewodniczący: Jan Klimek, a jego tematyka obejmowała:

1. Przedstawienie wypracowanego stanowiska strony pracowników i strony pracodawców w sprawie nowych zasad przechodzenia na emeryturę.

2. Sprawy różne.

Marcin ZielenieckiPo blisko trzygodzinnej dyskusji przybliżyły się dzięki obecności ministrowi Marcinowi Zielenieckiemu stanowiska strony pracodawców i strony związkowej w sprawie wieku emerytalnego i warunku stażowego, uprawniającego do skorzystania z prawa do emerytury.

Szczegóły kompromisu mają zostać wypracowane w ciągu najbliższych trzech dni roboczych przyszłego tygodnia. Strona społeczna zadeklarowała również aktywny udział w pracach nad zmianami zapewniającymi kompleksową regulację systemu zabezpieczeń społecznych.

Kolejna tura rozmów w układzie autonomicznym związki – pracodawcy już 4 kwietnia br. w CPS „Dialog” w Warszawie.

PODZIĘKOWANIE ZA WSPÓLNE ZBIERANIE PODPISÓW

Informujemy, że w dniu 30 marca br. otrzymaliśmy oficjalne podziękowanie od przewodniczącego ZZG w Polsce za udział w zbieraniu podpisów poparcia dla inicjatywy ustawodawczej przywracającej prawo do deputatów węglowych emeryckich.

Oto treść podziękowania:

 

 

Podziękowanie

 

W BOGDANCE ZAWRZAŁO!

Górnicza Solidarność się tłumaczy ze swego wywiadu i tekst wypowiedzi Tobiszowskiego skrzętnie prostuje:

-Tobiszowski-B_KHW

Informujemy, że w wyniku błędu redakcyjnego w świątecznym wydaniu miesięcznika Solidarność Górnicza ukazała się niezautoryzowana wersja wywiadu z wiceministrem energii Grzegorzem Tobiszowskim. Niestety, w części wywiadu poświęconego przyszłości Katowickiego Holdingu Węglowego ukazało się sformułowanie, które zrodziło niepotrzebne spekulacje na temat związków kapitałowych KHW z Bogdanką, za co bardzo przepraszamy zarówno naszego rozmówcę, jak i naszych Czytelników.

Poniżej prezentujemy właściwą wersję odpowiedzi wiceministra Tobiszowskiego (część podkreślona to ta, która nie znalazła się w publikowanej wersji miesięcznika, a która istotnie zmienia kontekst wypowiedzi):

Solidarność Górnicza: – A co z Katowickim Holdingiem Węglowym, który jest w równie trudnej sytuacji finansowej co Kompania Węglowa?

 Grzegorz Tobiszowski, wiceminister energii: – KHW potrzebuje wsparcia kapitałowego rzędu 400-500 mln zł. Wiadomo, że zainteresowanie zaangażowaniem kapitałowym w tej spółce składa koncern energetyczny Enea. Oprócz poznańskiego koncernu, zaangażowanie kapitałowe w holding deklaruje też inny podmiot z branży okołogórniczej. Nie wykluczam, że możliwe byłoby wprowadzenie KHW do nowego podmiotu działającego pod marką Polski Holding Węglowy, który mógłby mieć nie jednego, a dwóch inwestorów, którzy oprócz zaangażowania kapitałowego mogliby wnieść do nowego podmiotu inne swoje aktywa. Jeśli mowa o Enei to mam tu na myśli kopalnię Bogdanka kontrolowana przez poznański koncern, która oczywiście zachowałaby samodzielność w ramach tegoż podmiotu. Obecnie prowadzimy rozmowy na ten temat, więc nie chciałbym niczego przesądzać. Czasu jednak nie mamy za wiele, więc i te rozmowy są prowadzone bardzo intensywnie.

 Oto oryginał:

Tobiszowski-B_KHW

„Bogdanka NIE BĘDZIE kroplówką dla Śląska!”

Mimo tych sprostowań, to związkowcy z Bogdanki są nadal wściekli i zapowiadają protesty.  Zwracają uwagę, że wszystkie wypowiedzi płynące z Ministerstwa Energii sugerują włączenie się Enei, jako większościowego właściciela LW Bogdanka, w ratowanie innych kopalń na Śląsku.

Po tej wieści akcje LW znacząco potaniały. Dodatkowo złą atmosferę podgrzewa informacja o zmianie Zbigniewa Stopy prezesa kopalni, a wcześniej wieloletniego pracownika spółki na nielubianego przez związki zawodowe Krzysztof Szlagę.

-Przecz-ze-Szlaga

Związkowcy przesłali do Ministerstwa Energii list żądając wyjaśnień sytuacji. Nie godzą się na „sponsorowanie” nierentownych zakładów na Śląsku. Organizacje związkowe ostrzegają, że „użyją wszelkich form protestu i nie cofną się przed żadnym działaniem” w obronie miejsc pracy jednego z największych zakładów w regionie.

pismo-zz-lw-bogdaanka-do-ministra-2016

SŁ 

REWOLUCJA W USTAWIE O ZWIĄZKACH ZAWODOWYCH

W dniu 24 marca 2016 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej skierowała do zaopiniowania do reprezentatywnych organizacji związkowych i organizacji pracodawców projekt ustawy o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz niektórych innych ustaw wraz z uzasadnieniem i OSR.

-Pismo-ws-uzz-2016

Podstawowym celem projektowanej nowelizacji ustawy o związkach zawodowych jest rozszerzenie zakresu podmiotowego prawa do tworzenia i wstępowania do związków zawodowych. Proponowane zmiany w głównej mierze mają na celu wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 czerwca 2015 r.

Poza przepisami związanymi z wykonaniem wyroku TK, zaproponowano także zmiany dotyczące m. in. reprezentatywności organizacji związkowych, doraźnej czynności związkowej, weryfikacji liczebności zakładowej organizacji związkowej.

Zmiany miały z założenia dotyczyć wprowadzenia konstytucyjnej możliwości osobom zatrudnionym na podstawie umów cywilnoprawnych i pracującym na zasadzie samozatrudnienia, aby miały prawo do zrzeszania się w związkach zawodowych.

Projekt nowelizacji ustawy o związkach zawodowych jednak na tej jednej zmianie się nie kończy. I, co gorsza, wprowadza ona kolejne zmiany, których mnogość jest tak duża, że autorzy tej nowelizacji w zasadzie napisali nową ustawę o związkach zawodowych z równoczesną ingerencją w przepisy prawa pracy innych ustaw.

Takie mącenie w prawie niczemu dobremu  nie służy i musi się spotkać z naszej strony i nie tylko – uzasadnioną krytyką.

Póki co projekt tego zagmatwanego pod każdym względem nowelizowanego aktu prawnego został skierowany do konsultacji społecznych i uzgodnień zewnętrznych.

 

Projekt ustawy jest dostępny – tutaj.

 

Starsze informacje – kliknij tutaj…